Jassin Kessing

Lhasa

Maandag 12 oktober 2009
Dag 9: Lhasa

Vanochtend konden we genieten van een simpel, maar lekker ontbijtje van toast en ei. Met Lia hebben we vervolgens een taxi genomen naar het prachtige Potala paleis, dat boven op een rots prachtig afstak tegen een enorm heldere blauwe lucht. Frisjes was het echter wel, maar gelukkig waren we daarop gekleed. Via het plein voor het paleis genoten we van het uitzicht op zowel het paleis als de bergen rondom Lhasa. Vele mensen liepen met de klok mee om het paleis heen, biddend, terwijl ze aan de vele gebedsslingers een zwiep gaven. Velen van hen liepen rond en zwaaiden met een scepter (weet even de officiele naam niet), maar anderen maakten enkele gebedsbewegingen, gingen vervolgens languit op de grond liggen, zetten vervolgens één stap en herhaalden dit. Tevens bedelden pelgrims voor geld voor hun reis terug naar huis, aangezien ze helemaal hierheen waren gekomen om voor hun boeddhistische geloof te bidden. Wij kochten kaartjes voor het paleis, maar zullen deze morgen pas kunnen betreden. In plaats daarvan liepen we naar de Jokhang tempel, waar de lokale gids ons doorheen rondleidde. Ook hier waren vele mensen aan het bidden en stonden velen in de rij om de diverse boeddhabeelden te vereren of offers te geven. Vaak hadden ze daarvoor een kan met jakboter of olie, om de kaarsen brandende te houden. Het was allemaal een indrukwekkend schouwspel en ook de tempel was zeker de moeite waard. De temperatuur buiten was trouwens enorm opgelopen en het zonnetje, waar we uiteraard best dichtbij zitten, brandde fel op ons. De jassen konden dus wel uit. Na een Tibetaanse lunch (nee, geen producten die uit een jak komen, maar misschien wel jak zelf gegeten (geen idee wat voor vlees er in de momo zat)) zijn we naar de Norbulingka gegaan, het zomerpaleis van een van de Dalai Lama's. Dit was een groot park met meerdere gebouwen, waar we in rond mochten kijken. De lokale gids vertelde daarbij dan enkele verhalen, wat best wel interessant was, maar ik hier niet ga herhalen. Met een taxi gingen we weer terug naar het hotel, om lekker eventjes uit te rusten. In het hotel had ik wifi, dus had ik eindelijk de kans om m'n reisverhalen van afgelopen week online te zetten, zoals je wellicht al wel gemerkt hebt. Met etenstijd zijn we via de markt (met allerlei Tibetaanse spulletjes zoals jassen, sjaaltjes en mutsen van de jak en diverse sieraden) teruggelopen naar het restaurant van vanmiddag, waar we lekker gedineerd hebben. Nu weet ik in ieder geval zeker dat ik jakvlees gegeten heb! De steak was best lekker (maar verschilt overigens niet veel van rund). Via een andere route, waar we de Tibetanen aan diverse pooltafels zagen spelen en winkeltjes grote stukken jakboter zagen verkopen, gingen we weer terug naar het hotel.

Dinsdag 13 oktober 2009
Dag 10: Monniken en Dalai Lama's

Na het ontbijt zijn we met z'n drieën naar het Potala paleis gegaan. Voordat we echter naar binnen konden, moesten we nog wel de hele berg beklimmen waar deze op ligt. Dat was dus nog wel een vermoeiend stuk op al die trappen. Gelukkig werden we beloond, want het paleis zag er ook van binnen erg mooi uit. Het maken van foto's was helaas niet toegestaan. We liepen door diverse vertrekken met allemaal mooi versierde wanden. Onderweg liepen we langs veel boeddhabeelden, geschriften en tronen van diverse Dalai Lama's. Ook de gouden tombes van hen, bewerkt met verschillende mooie stenen, waren te bewonderen. Via de achterkant verlieten we het paleis weer, waar we een leuk uitzicht hadden op de andere kant van de stad, met onder andere enkele akkertjes. Nadat we ergens thee met appeltaart hadden genomen, splitsten onze wegen. Rolph en Gwennie gingen enkele marktjes af, terwijl ik een minibusje nam naar het Drepung klooster, een van de drie grootste van Tibet, welke enkele kilometers buiten de stad ligt. Zo'n minibus is ook nog een leuke ervaring: de deur wordt door de chauffeur opengetrokken met een touw en als je eruit wilt, betaal je hem gewoon 2 yuan, 20 cent dus. Je moet echter wel zelf weten waar je eruit moet, want de chauffeur zal het je niet zeggen. Nadat ik dus weer een stukje was teruggereden, bevond ik me aan de voet van de berg waar het klooster zich op bevond. Via een avontuurlijke, maar wel erg warme tocht op een bergpaadje, waar vele gebedsvlaggetjes hingen, kwam ik uit bij een tempel. De bergwand daarachter was trouwens ook erg bijzonder, aangezien deze volgehangen was met kleurrijke vlaggetjes. De tempel was niet degene die ik moest hebben, maar toch heb ik hem even bezocht. Hoogtepunt was een enorme boeddha met een ietwat eng en boos gezicht. Ik liep verder de berg op, aangestaard door de lokale bevolking die ik tegemoet liep. Alsof ze nog nooit een westerling op bezoek hadden gehad. Dit kan overigens wel een beetje kloppen, want in het Drepung klooster, waar ik even later aankwam, waren maar weinig toeristen. Het klooster bevatte vele gebouwtjes, verbonden door smalle en steile straatjes. Monniken waren hier rustig met hun alledaagse ding bezig, zoals bidden, de kaarsjes aanhouden of hun kleding aan het wassen. Ik bezocht enkele gebouwtjes, waarin weer veel boeddha's en andere relikwieën te zien waren. De aangegeven route door het klooster was helaas wat onduidelijk, waardoor ik vaak even niet meer wist waar ik heen moest/mocht. Toch denk ik dat ik het meeste heb gezien, alleen jammer dat er een stuk in het midden gerenoveerd werd. Een soort dans van een groep kinderen maakte dit echter weer goed. Na een bijzondere middag ging ik weer terug naar het hotel, waar ik met de andere twee op zoek ben gegaan naar een restaurant. We vonden er eentje en genoten hier van een lekkere maaltijd. Zelf had ik Tibetaanse ribbetjes van de lam: lekker! We waren hier niet de enige toeristen en later op de avond snapten we waarom. We werden maar liefst getrakteerd op enkele Tibetaanse dansen! Afwisselend betraden mannen en vrouwen in Tibetaanse kledij het podium, om vrolijk te zingen, muziek te maken, of sierlijk te dansen. Erg leuk om deze voorlopig laatste avond in Lhasa mee af te sluiten!

4 reacties | Reageer

Xi'ning en de Hemeltrein naar Tibet

Zaterdag 10 oktober 2009
Dag 7: De aanloop naar een 24 uur durende treinreis

Om 6 uur vertrokken we alweer van het hotel, op weg naar het vliegveld, waar we een binnenlandse vlucht naar het plaatsje Xi'ning maakten. Tijdens de vlucht, die 1,5 uur duurde, kregen we nog een Chinese hamburger te eten dat wel erg weg had van een broodje shoarma. Uitzicht hadden we niet, want het was ook vandaag ontzettend bewolkt. In Xi'ning was het al ietsje helderder, maar helaas ook vele malen frisser. Nadat we onze bagage hadden gedropt op het station, bedachten we hoe we onze tijd tot 19 uur zouden doden. Lia was zelf ook nog nooit in Xi'ning geweest, dus hingen we alle vier de toerist uit. Maar echt toeristisch is de stad niet en we kregen de indruk dat mensen meer naar ons keken dan wij naar hen. We bezochten een moskee en liepen vervolgens door de hoofdstraat heen, dat ofwel in verbouwing ofwel in aanbouw was, aangezien er overal enorme gaten in de grond zaten. Na een lunch van noodles keken we nog rond bij een lokale markt en hebben we de rest van de middag in een cafeetje thee zitten drinken. Een Chinees hier vond het zelfs erg leuk om ons ontmoet te hebben. Na het bezichtigen van een paar winkeltjes en een supermarktje, hebben we enkele lokale gerechten gegeten als diner. Toen we terug waren op het treinstation hebben we nog een tijdje in de wachtkamer moeten wachten (waar een Engelse vrouw enkele Tibetanen vermaakte met haar camera), alvorens op de Hemeltrein te stappen. Met deze trein zullen we 1972 kilometer afleggen in iets meer dan 24 uur en zullen we stijgen van zo'n 2500 meter hoogte naar het hoogste station ter wereld op 5072 meter, waarna we doorgaan naar Lhasa op 3620 meter. De trein en de coupés zijn vergelijkbaar met de andere trein, maar gelukkig zijn de bedden iets langer. Aangezien we 's avonds vertrokken, duurde het niet lang voordat de lichten uitgingen en we konden slapen.

Zondag 11 oktober 2009
Dag 8: De hemeltrein naar het dak van de wereld

Als je 's nachts al niet wakker werd van het rijden van de trein of de snurkende Chinees in onze coupé, dan werd je 's ochtends om 6 uur wel wakker van de andere luid pratende, smakkende en gorgelende Chinezen in de trein. Langzaamaan werd het echter wel lichter en begon de langste, meest luie, maar toch ook meest indrukwekkende dag van deze reis. Woorden komen eigenlijk niet tot z'n recht als je het wilt hebben over de enorm diverse schoonheid van de Tibetaanse hoogvlakten. We begonnen vanochtend met een uitzicht over dorre vlakten en wit besneeuwde bergen. De hoeveelheid wolken was redelijk beperkt, dus we hadden geluk. Het duurde niet lang voordat we helemaal door een mooi besneeuwde wereld reden. Zo nu en dan werd via de intercom een verhaaltje verteld over waar we waren en een andere keer werd er een muziekje gedraaid. Zo werd bijvoorbeeld vermeld wanneer we 's werelds hoogste station hadden bereikt. In de middag kwamen we op de groenbruine hoogvlaktes, waarop kuddes jaks en ezels vredig stonden te grazen. Ook reden we later langs het hoogste meer van de wereld. Onze fototoestellen draaiden overuren om deze beeldschone pracht vast te leggen. Heel veel meer hadden we overigens ook niet om te doen: een beetje lezen, luieren, eten en veel drinken. (Ik ben iedereen dankbaar voor extra geheugenkaartjes en het interessante boek over Tibet!) Dat laatste was wel nodig, omdat het in de trein enorm warm was (meer dan 25 graden) en je op deze hoogte ook snel vocht verliest. Sommigen van ons voelden zich wat licht in het hoofd. Het is ook grappig om te zien dat zakken chips enorm bol worden vanwege de luchtdruk. Tegen het einde van de middag konden we bij een klein stationnetje voor vijf minuutjes frisse licht happen. En of die lucht fris was! Buiten was het slechts 3 graden en sneeuwde het zelfs nog zachtjes! De rest van de reis werd het dorre landschap dat we al eerder hadden gezien vaker herhaald, en passeerden we af en toe hele kleine dorpjes, gebouwtjes en herders. Om 21.15 uur (na 25 uur treinreizen) kwamen we aan in Lhasa, waar we met een sjaaltje vriendelijk werden ontvangen door een locale gids, welke ons naar het Flora Hotel bracht. Alhoewel anderen in de trein hoofdpijn hadden gehad, was het hier waar ik aan de hoogte moest wennen, aangezien ik nogal duizelig werd van het traplopen naar de derde verdieping. Alsof je een slokje teveel op hebt. Gelukkig maakte een lekker bedje alles weer goed.

4 reacties | Reageer

Xi'an

Vrijdag 9 oktober 2009
Dag 6: Het achtste wereldwonder

Het slapen in de trein was voor ons nog even wennen en we zijn allemaal 's nachts verscheidene keren wakker geworden. De bedden waren wat aan de harde en korte kant, de trein maakte natuurlijk lawaai, stopte ook zo nu en dan en het was er ook warm. We waren daarom ook wel blij toen de trein om 8 uur (met een uur vertraging) in Xi'an aankwam. Buiten het station was het een complete chaos, maar gelukkig bevond ons hotel zich aan de overkant, zodat we ons snel konden opfrissen en konden genieten van een orientaals ontbijt, dat ditmaal niet uit rijst bestond, maar uit toast. Aangezien een verzorgde excursie door Lia duur zou uitvallen (daarvoor moest je voor zes man betalen), namen we voor 70 cent de bus die ons in een uur naar het terracottaleger bracht! Het weer was slecht: het miezerde en de hele dag hing alles in een dichte mist. Gelukkig was het meeste van dit 'achtste wereldwonder' binnen te vinden. De toegangsweg leek wel op die van een attractiepark: enorm lang en breed en ontzettend veel toeristenstalletjes. Het museum bestond uit enkele grote hallen met de pits waar duizenden beelden van aarde zijn teruggevonden. Een groot gedeelte van de beelden (met name soldaten, maar hier en daar ook paarden) was al uitgegraven en het was indrukwekkend om deze enorme menigte te aanschouwen. Daar stonden ze dan, in vele lange rijen, bedoeld om een mausoleum van een van de keizers te bewaken. Velen waren nog heel uitgegraven, van anderen zagen we slechts wat brokstukken. Via een film kregen we nog meer achtergrondinformatie. Dit alles was in ieder geval iets om niet te missen! 's Middags namen we de bus terug, om vervolgens, na wat zoekwerk, een taxi te nemen naar de Big Goose Pagoda. Het was een hectisch ritje door de stad, maar ach, het was maar 50 cent per persoon. De pagoda stond ook nog in de mist gehuld, maar desondanks zag hij er van buiten mooi uit. De tempeltjes en boeddhabeelden die er rondom stonden, waren ook zeker het bezoeken waard. Bij een Westers restaurantje namen we een warme chocolademelk en zijn we er vervolgens ook gaan eten: deze steak en hamburger waren een welkome afwisseling op het eten tot dusver. Grappig genoeg stond er ook Nederlandse appeltaart op de kaart, net als een broodje met Goudse kaas. De aap kwam uit de mouw toen de eigenaresse tegen ons in het Nederlands begon te praten! Dat was dus wel weer even leuk om mee te maken!

1 reactie | Reageer

Beijing

Zondag 4 oktober 2009
Dag 1: Wachtdag

Dat was een lange tijd wachten op Schiphol! Maar gelukkig was er nog genoeg te zien daar, alhoewel, op een gegeven moment zie je ook alles dubbel! Uiteindelijk door de gate, besnuffeld door een hond en zo het vliegtuig in. Ik zat aan het raam, dus het stijgen was mooi om te zien: allemaal leuke lampjes! Het vliegtuig was niet enorm luxe, maar was op zich wel te doen. We kregen in ieder geval nog een lekkere warme avondmaaltijd! Altijd beter dan vieze nootjes! Het schermpje dat we hadden draaide zelf een aantal films maar helaas had ik die al gezien. Om 0.00 uur gingen de lampen uit en was het tijd om te slapen.

Maandag 5 oktober 2009
Dag 2: Hete pot

Dat slapen viel nog niet mee. We hadden dan wel een kussentje, maar echt lekker kon je niet gaan liggen. In ieder geval wel een paar uur de ogen kunnen sluiten. 's Ochtends (nou ja, Chinese tijd) werd het weer licht en had ik een mooi uitzicht op de Mongoolse vlaktes en later de rotsige Gobi-woestijn. Ook nog een warm ontbijtje gehad. Om 12.45 uur geland in Beijing, waar na de douane (met mensen met mondkapjes!) een mannetje van Shoestring stond, dat onze gids bleek te zijn: Lia. Even later kwamen m'n twee medereizigers Rolph en Gwennie eraan en moesten we wachten op de andere twee. Lia had namelijk niet te horen gekregen dat ze de reis geannuleerd hadden. Wat later met z'n vieren naar de parkeerplaats, waar een chauffeur ons met een busje oppikte en ons in een uur naar het Sicily Hotel bracht, waar we onthaald werden met een koortsthermometer. Maar daarna konden we ons wel eindelijk even opfrissen. Langs de wegen kwamen we overigens veel mooie bloemetjes tegen; allemaal geplant vanwege de grootse viering van het 60-jarige bestaan van de Volksrepubliek China afgelopen donderdag. De vele festiviteiten zijn nu nog op de vele Chinese tv-zenders terug te zien: mooi om te zien wat we gemist hebben! (En tevens een van de weinige dingen die te volgen zijn, aangezien ik geen kaas kan maken van al dat Chinees op andere zenders!) Wij kennen hutspot, hier kennen ze de Mongoolse 'hot pot'. Samen met een andere kleine Shoestring groep werden we ondergedompeld in dit bijzondere eetfestijn. Men neme een grote kokende pot met jus/soep (op het vuur), gooit er stukken lam in en vraagt de groep de lam eruit te vissen met stokjes en plastic handschoentjes, om het vervolgens allemaal op te eten. Vervolgens laat men een bijna onuitputtelijke stroom aan vlees en allerlei soorten groenten aanvoeren die vervolgens door ons in de soep gegooid mag worden. En als je wat wilt eten, dan vis je het er maar uit met stokjes. En als je dan vol zit, wordt er nog een sliert noedels doorheen gegooid! Phew, apart avondje hoor, maar wel lekker (nou ja, meestal) en gezellig!

Dinsdag 6 oktober 2009
Dag 3: Capriolen op de fiets

Vandaag hebben we de hele dag de tijd gehad om samen met de andere groep, en zelfs nog twee Engelsen, de stad Beijing te verkennen, waar vanwege de feestelijkheden overal rode lampionnen en vlaggen buitenhangen. Met de stadsbus reden we eerst naar een ander deel van de stad, waar we een (voor iedereen veel te lage) fiets konden pakken. Hiermee hebben we enkele uurtjes door een wijkje met allemaal kleine, maar bedrijvige, straatjes gefietst. Gevaarlijker werd het toen we moesten oversteken bij grote kruispunten, maar desondanks ging alles goed. Onderweg hebben we hier en daar gestopt om een toren te bewonderen, een speeltuin voor volwassenen te aanschouwen (met rek- en strekapparaten, mensen die dansten of tai chi beoefenden, of spelletjes speelden), een dierenmarkt te bezoeken (met katten, vissen, vogels, eekhoorns, schildpadden en insecten) en om een gewone markt mee te maken (waar het normaal is dat varkens- en kippenpoten verkocht worden en vissen uit de bakken proberen te ontsnappen om hun wrede dood te ontvluchten. Om de ochtend af te sluiten, kregen we bij een lokale familie een heerlijke lunch, met diverse hapjes (o.a. kip, tofu, pinda's en dumplings) en demonstreerde de man des huizes ook nog eens waarvan het meeste gemaakt was. Hij sprak geen woord Engels, zoals bijna alle andere Chinezen, dus het duurde altijd even voordat we hem begrepen. Toen hij ons z' keukentje en toilet liet zien (dat laatste heeft lang niet iedereen; er zijn vele openbare toiletten) vond hij het ook nog nodig om mij te onthelzen... ach ja. In de middag kregen we vrij, maar aangezien we morgen een vol programma hebben vlak buiten de stad, was dit onze enige mogelijkheid om het hart van de stad te verkennen. Met drie taxi's werd de groep uiteen getrokken en naar het Plein van de Hemelse Vrede gebracht, waar het ontzettend druk (understatement) was en er overal nog veel versiering van 1 oktober stond. Met twee anderen bracht ik een bezoek aan het grote paleis (met aan de voorkant een afbeelding van Mao), om vervolgens de Verboden Stad te betreden. Met afmetingen van 700 bij 1000 meter was dit best groot. Van binnen zag het er mooi uit, alhoewel het na een tijdje wel wat herhalend werd: je kwam eerst op een binnenplein, kon in een tempeltje van buitenaf een troon bekijken, liep dan om het tempeltje heen en daarna herhaalde zich dit enkele keren. Na een tijdje kwamen we weer twee bekenden tegen en samen bekeken we ook nog enkele zijvertrekken, waar enkele voorwerpen stonden uitgestald. Aan het eind kwamen we in de tuin terecht, waarna we de Stad verlieten en het park erachter bezochten. Hier betraden we zo'n 330 treden om bij een tempeltje te komen met een mooi uitzicht over de Verboden Stad en een groot stuk van de rest van Beijing. Na een afdaling en een aardig stukje lopen (de taxi's hier wilden ons alleen maar afzetten (figuurlijk)), namen we de metro terug richting het hotel. Een uur later werden we met het busje opgepikt en naar een theater gebracht, waar we anderhalf uur lang vol bewondering naar een acrobatenshow hebben zitten kijken. Wat was dat indrukwekkend! Slangenmeisjes, mannen hangend in palen, veel draaiende bordjes op stokjes, kunstjes met paraplu's en een koorddanser waren enkele hoogtepunten. En als je denkt dat 8 meisjes op één fiets al veel is, dan moet je er eens 12 op één fiets rondjes zien rijden! Wow! Na deze show hebben we nog voor zeer weinig geld (omgerekend €1,20) een enorme bak noodlesoep naar binnen proberen te werken (met stokjes uiteraard!), alvorens terug naar het hotel te gaan voor een kort nachtje.

Woensdag 7 oktober 2009
Dag 4: Een lange muur

Om maar liefst 6.30 uur werden we in de lobby van het hotel verwacht, waarna we met het busje een rit van 2 uur hebben gemaakt naar een van de zeven wereldwonderen: de Chinese Muur! Aangezien de muur ietwat aan de lange kant is, zijn er vele plekken om hem te beklimmen. De gidsen hadden echter een leuke, ietwat rustigere plek uitgekozen. Onderweg zag het Chinese landschap er niet echt spectaculair uit; hier en daar zag het er nog vrij Nederlands uit. Totdat we bij de groene bergen kwamen, waarover we de muur zagen slingeren. Om wat energie te besparen, namen we een kabelbaan naar boven, waarna we vervolgens meer dan een uur een stuk over de muur hebben gewandeld. Dit was vanzelfsprekend erg mooi! Alhoewel we voornamelijk heuvelafwaarts liepen, moesten we ook nog wel eens wat trappen op. Het uitzicht op de bergen, de muur en de rest van het landschap was prachtig. Vanwege de enige bewolking en mist waar de zon doorheen probeerde te schijnen, werd een unieke en mystieke sfeer gecreëerd. (Foto's zeggen hier meer dan woorden.) Het maakte de temperatuur ook nog draaglijk, want toen de zon doorbrak werd het al snel warmer. Stukken muur werden onderweg afgewisseld met kleine wachttorens, waar de Chinese troepen vroeger de Mongolen in de gaten hielden. Alhoewel we na een uur nog wel iets verder hadden kunnen lopen (daarna werd het ontoegankelijk voor toeristen), kozen we ervoor om terug naar beneden te gaan. De kabelbaan en rodelbaan lieten we voor wat ze waren en sportief liepen we naar beneden, waar we uiteraard vriendelijk werden onthaald door kuddes verkopers, die we echter links lieten liggen. Met het busje reden we vervolgens terug naar de stad. Bij een luxe restaurant mochten wij een uitgebreide lunch nuttigen. Aan een ronde tafel met een draaischijf werd er weer eens van alles en nog wat voor ons neergezet. Pittige kip, ei met paddestoelen, soep, rijst, enz. Dat was dus weer lekker en al snel zaten we helemaal vol. Dit was ook wel nodig want daarna brachten we een bezoek aan het grote Zomerpaleis van de keizerin. Het was een groot park met bomen en teeltjes, met in het midden een enorm meer waarop zich vele bootjes bevonden. Hier kregen we een korte rondleiding, alvorens we de tijd kregen om zelf rond te dwalen. Het zag er allemaal zeer mooi uit, maar het was alleen jammer dat duizenden anderen mensen deze middag hetzelfde deden. Via een shortcut op een bospaadje en vele trappen bereikten we een prachtige tempel welke geheel van hout was gebouwd en vele indrukwekkende versieringen had. Ook hier draaiden onze camera's weer overuren. Tevens hadden we een uitzicht over het Kunming Lake. Hierna bekeken we nog even een boot van jade. Toen we alles wel gezien hadden, stapten we het busje in en begonnen we opnieuw aan een helse tocht. Alhoewel de verkeerschaos in een stad als Caïro erger is, kan het op de Chinese snelweg ook een zooitje zijn. Zo zijn we er bijvoorbeeld nog niet uit aan welke kant je hier officieel mag inhalen, en waarom er überhaupt strepen op de weg staan als de chauffeur weer eens in het midden blijft rijden. Afijn, hij was nog wel zo vriendelijk om toch nog even langs het Olympisch stadion (het Vogelnest) te rijden en een gebouw in de vorm van een vlam. We vingen ook nog een glimp op van het zwembad, maar zonder verlichting is die helaas lang niet zo indrukwekkend. Na een rustpauze van zo'n 1,5 uur in het hotel namen we de stadsbus naar een restaurant waar we hebben genoten van de enige echte Peking eend! (Trouwens, we vragen ons ook nog steeds af de specialiteit van McDonalds hier McDuck is...) Eerst kregen we uiteraard een hele lading aan andere gerechten, maar al snel werden twee eenden naast onze ronde tafel in plakjes gesneden. Deze plakjes konden we dan met wat groente en saus in een deeglapje rollen. Heerlijk! Het was tevens het voorlopig laatste gezamenlijke diner, aangezien beide groepjes morgenmiddag hun eigen weg zullen gaan. Over twee weken zullen we elkaar opnieuw treffen en we kijken daar nu al naar uit!

Donderdag 8 oktober 2009
Dag 5: Plezier in het park

Na een ontbijtje zijn we naar het Temple of Heaven Park gegaan, wat zeer gaaf was. Overal waren Chinezen samen met allerlei activiteiten bezig. Er werd gedanst, door anderen werd luidkeels gezongen en weer anderen maakten muziek. Daarnaast speelden vele mensen ook nog spelletjes met kaarten of dominostenen, of waren ze iets sportiever en speelden ze badminton of schopten ze een pluimpje naar elkaar. De gezelligheid en het enorme saamhorigheidsgevoel was echt fantastisch om te zien! (Ook apart om te zien in China is dat hele jonge kinderen een gat in de onderkant van hun broek hebben, iets dat uiteraard een hele hoop luiers bespaart.) In het park hebben we ook nog de mooie tempel gezien en een rozentuin. Alhoewel de tuin met 100 bloemen helaas niet in bloei stond en de echomuur ook niet echt leek te werken, was dit enorme park toch prachtig. Na een kopje thee brachten we een bezoekje aan de Pearl Market, een complex met enorm veel kraampjes met echte nepspullen. Althans, hier en daar hadden we onze twijfels, aangezien sommige elektronica wel heel erg echt leek, maar er aan de nieuwste iPhone bijv. toch een prijskaartje van slechts €40 hing. Hierna gingen we nog even naar een grote supermarkt om inkopen te doen voor onze lange treinreis. In het hotel namen we afscheid van elkaar en gingen we met onze groep van drie met Lia onze eigen weg. Op het enorme station van Beijing namen we aan het eind van de middag de hardsleepertrein naar Xi'an. De trein zelf zag er goed uit: we hadden een ongesloten coupé met zes bedden, twee stapelbedden van drie, en delen de coupé met twee Chinezen, die ons vriendelijk een stuk eend en een mandarijntje aanboden. Daarna heb ik mezelf maar op de noodles gestort die ik in de supermarkt had gekocht. Heet water kon je gelukkig bij een kraantje aftappen.

7 reacties | Reageer

Verhalen en foto's volgen nog

Zit ik eindelijk in een internetcafe, lukt het me niet om al m'n verhalen van afgelopen week van m'n telefoon over te zetten naar deze computer! Dit ding accepteert noch m'n telefoon, noch m'n fototoestel, dus kan ik naast de verhalen ook geen foto's plaatsen. Ik heb in ieder geval al vele leuke dingen meegemaakt en heb er al aardig wat over geschreven (en veel foto's gemaakt), dus ik hoop dat ik alles snel kan uploaden. Alhoewel... ik ga morgen naar Tibet, dus geen idee of het daar mogelijk gaat zijn. Hoe dan ook, alles gaat goed met me en ik heb het hier in China hartstikke naar m'n zin (Chinese muur! Verboden Stad! Peking eend! Terracotta leger!)!

Mocht het volgende keer niet lukken, heb ik al wel een ander idee. Voor nu gaat dat me helaas niet meer lukken (heb het juiste plugje niet op zak), aangezien ik morgen supervroeg op moet en m'n internet tijd voorbij is. Dus tot later!

5 reacties | Reageer

Wachten duurt lang

Pff... wachten duurt lang! Ik vlieg pas om 20.55 uur, dus ik zit al de hele dag te wachten tot we er vandoor gaan. En ik lees net op de site van Schiphol dat vlucht CZ0346 naar Beijing nu al 50 minuten vertraging heeft; wat een goed begin! Al m'n spullen heb ik in ieder geval al gepakt en liggen klaar om  mee te nemen. Ten eerste heb ik een grote rugzak met genoeg kleding en toiletspullen. Volgens mij heb ik hier alles in gestopt wat ik nodig zou moeten hebben. Mocht ik dingen vergeten zijn, kan ik dat in Azië altijd kopen. Maar ik heb er gisteren nog wel een rolletje drop in gestopt, want ik heb niet het idee dat dat daar te koop is! Daarnaast heb ik nog een dagrugzakje met m'n fototoestel en enig vermaak voor in het vliegtuig. Bij dat laatste moet je dan denken aan een Nintendo DS en een taalboekje om Chinees te leren. En dat tweede valt nog niet mee, zeg! Ik heb daarnet op internet enkele audio lessen Chinees gevolgd... alleen dan snap je waarom Chinees niet meevalt! Nou ja, de drempel ligt in het begin even wat hoger (de uitspraak is met vier verschillende tonen niet eenvoudig), daarna zou het wel makkelijker moeten worden, aangezien ze noch enkelvoud en meervoud kennen, noch tegenwoordige en verleden tijd. Maar zover ben ik nog lang niet! Ik ben al blij dat ik nu ‘hallo' , ‘dankjewel' en ‘tot ziens' kan zeggen! Nu nog leren om tot tien te tellen!

Gisteren stuitte ik trouwens ook nog op een verrassing. Oorspronkelijk zou ik met vier andere personen door China reizen, maar gisteren kwam ik tot de ontdekking dat twee van die vier de reis om onbekende redenen geannuleerd hebben. Dat wordt dus een klein clubje; hopelijk wel een gezellig clubje!

Trouwens, iedereen nog bedankt die me op welke wijze dan ook gedag heeft gezegd! Tot zover m'n laatste bericht vanuit Nederland! Zo eerst nog even een hapje eten. Tot in China!

2 reacties | Reageer

Azië - De route

Hieronder bevindt zich een overzicht van de landen en de belangrijkste locaties die ik wil aandoen tijdens mijn reis. De route is ook te vinden op de kaart.

Met Shoestring zal ik met een groep vanaf 4 oktober 29 dagen lang door China en Tibet reizen. Hierbij hebben we een gids en zijn de hotels en het vervoer al helemaal verzorgd. Overdag zal de gids ons langs de hoogtepunten van het land leiden. We zullen beginnen in de hoofdstad Beijing, waar we o.a. de Verboden Stad en de Chinese Muur zullen bezichtigen. De reis gaat verder langs het terracottaleger van Xi'an, waarna we de hemeltrein naar de hoogvlakten van Tibet nemen. Na het bezichtigen van diverse kloosters gaan we terug naar China en bezoeken we het Stenen Woud en het platteland rondom Yangshuo. De reis wordt afgesloten in de stad Guangzhou, ook wel bekend als Kanton. Terwijl mijn groepsgenoten van daaruit terug naar huis gaan, wil ik de trein naar de bruisende stad Hong Kong nemen, om daar enkele dagen te verblijven.

Met het vliegtuig zal ik dan naar Hanoi vliegen en me storten in het leven van een backpacker. Met tripjes hoop ik de bergvolkeren in het noorden van Vietnam te zien en de prachtige kalkstenen eilanden van de Halong Bay. Centraal Vietnam staat bekend om zijn gezellige kustplaatsjes, zoals Hoi An. In het zuiden ligt Ho Chi Minh City, van waaruit je oog in oog kunt komen te staan met het grimmige oorlogsverleden. Daarnaast is er nog te varen door de Mekong delta.

Een andere vlucht zal me naar Bangkok brengen, het Mekka voor backpackers en de start van mijn reis door de noordelijke helft van Thailand. Bangkok zelf kent al enkele mooie tempels, maar in noordelijkere plaatsen, zoals in Sukhothai en Ayutthaya, schijnen nog mooiere te zijn. Dieren en mooie natuur hoop ik te spotten in een van de nationale parken. In Chiang Mai hoop ik vervolgens in contact te kunnen komen met olifanten.

Over land wil ik dan het noorden van Laos intrekken, een land dat nog relatief primitief en onontdekt is. Hier ben ik van plan enkele jungletochten te maken en over de Mekong te tuben vanuit Luang Prabang. Met wat geluk kan ik bij de 4000 eilanden in het zuiden van het land nog een zeldzame dolfijn spotten.

Het plan is om dan Cambodja in te gaan, een land dat voornamelijk bekend staat om het gigantische en indrukwekkende tempelcomplex van Angkor. Wellicht dat ik hier met een fiets doorheen kan rijden. Vanuit de hoofdstad Phnom Penh kan ik bij de Killing Fields kennis opdoen van de tragische gebeurtenissen uit het verleden.

Per bus hoop ik dan Thailand opnieuw binnen te gaan, om langs de prachtige kust, via Bangkok, naar de zuidelijke staart te rijden naar nog mooiere strandjes (die vaak op eilandjes liggen, zoals Phuket, Ko Samui, Ko Phi Phi). In dit paradijs kan ik dan heerlijk relaxen en snorkelen in de kleurrijke zee.

Na een vlucht naar en een bezoek aan de metropool Singapore zal ik het vasteland van Maleisië verkennen. Met de jungletrein wil ik door het Taman Negara reizen, waarna ik via het platteland van de Cameron Highlands naar de hoofdstad Kuala Lumpur wil gaan, welke bekend staat om de Petronas Twin Towers.

Vliegend hoop ik dan Kuching binnen te komen, de zuidelijke stad van Maleisisch Borneo, waarna ik avontuurlijke jungletrekkings kan ondernemen en mooie boottochtjes kan maken. Via het kleine sultanaat Brunei kan ik m'n route vervolgen naar de noordelijke hoofdstad Kota Kinabalu, waar ik nog genoeg puf hoop over te hebben om de berg te beklimmen. Daarna hoop ik aapjes te kunnen kijken in de jungle.

En dat was het wel zo'n beetje (alsof het nog niet genoeg was). Alhoewel mijn plannen groots zijn, ligt alleen de eerste maand echt vast. De reis daarna heb ik wel uitgestippeld, maar het hangt van diverse factoren af of de route blijft zoals ik hem nu bepaald heb. Als ik het niet leuk ga vinden, of ik de reis te lang vind duren, kan ik altijd naar huis. Als m'n geld op is, moet ik wel terug. Hoe lang ik dus uiteindelijk weg blijf, is nog een grote vraag. Zelf schat ik op 5 à 6 maanden, gezien het aantal landen en de tijd die je maximaal in een land kunt verblijven vanwege je visum. Met de huidige route verwacht ik sowieso geen visumproblemen te krijgen bij de grenzen, maar je weet maar nooit, dus wijzigingen kunnen altijd optreden. Daarnaast liggen de exacte dorpjes in de landen nog niet vast, omdat je ter plekke altijd wel op andere gedachten gebracht kan worden door (ervaringen van) medereizigers. Op dit moment hoop ik echter de hele route te kunnen afleggen en het maximale uit deze indrukwekkende landen te halen. Ik heb er in ieder geval ontzettend veel zin en hoop dat jullie net zo'n zin hebben om mee te lezen! Over zo'n 3 weken hoop ik mijn eerste blog vanuit China te posten. Hopelijk tot dan!

3 reacties | Reageer

Azië - De voorbereidingen

Een lange reis vereist behoorlijk wat voorbereiding, tenminste, als je in Azië niet volledig in de diepte gegooid wilt worden. De laatste maanden heb ik daarom niet stilgezeten. Aangezien m'n initiële reisbestemming China was, heb ik eerst uitgebreid gezocht naar een reisorganisatie die de plekken aan zou doen die ik wilde zien. Uiteindelijk kwam ik, net als vorig jaar, bij Shoestring terecht, met een interessante reis naar China en Tibet. Lange tijd was het onzeker of deze wel door zou gaan, omdat het aantal deelnemers vrij laag bleef. Gelukkig bleek vijf later voldoende te zijn. Toen ik vanwege enkele personen geïnspireerd raakte om ook de andere landen in Zuidoost Azië te bezoeken, ben ik me in die landen gaan verdiepen. Al snel kwam ik er achter dat deze landen inderdaad enorm interessant waren. Dus ben ik op internet nog meer gaan lezen op landenpagina's en reisblogs. Daarnaast heb ik enorm veel informatie kunnen halen uit de Yellow Bible: de Lonely Planet over Southeast Asia. Ook Google Earth en Maps werden er veelvuldig bijgehaald. Langzaamaan kon ik m'n route een beetje gaan uitstippelen (welke te lezen zal zijn in een ander verhaal) en ook op zoek gaan naar vervoersinformatie en enkele hostels voor de eerste dagen van het echte backpackavontuur.

Naast deze voorbereidingen heb ik ook enkele dingen aangeschaft die mijn verblijf zo prettig mogelijk moeten maken. Al langer wilde ik een eigen fototoestel hebben, dus ben ik nu de bezitter van een mooie spiegelreflexcamera (Nikon D60). Het afgelopen jaar heb ik al aardig wat testfoto's kunnen maken, dus dat zal vast goed gaan komen. Ook was m'n oude mobiele telefoon aan vervanging toe, dus beschik ik nu over een luxe smartphone (HTC Touch Pro2) waar ik van alles en nog wat mee kan doen en veel informatie, zoals digitale reisgidsen, op heb gezet. Daarnaast heb ik nog gewone praktische dingen gekocht, zoals een EHBO-setje, een handige portemonnee, kleine sneldrogende handdoekjes en een lakenzak.

Verder ben ik achter diverse visa aangegaan. Zo had ik er eentje nodig voor China, maar ook voor Vietnam. Voor Thailand leek het me ook wel handig om alvast een visum aan te vragen, aangezien dat weer eventuele problemen daar scheelt. Zodoende ben ik dus langs enkele ambassades hier in Den Haag gefietst en bevat mijn paspoort nu al enkele stickers.

Tenslotte moest ik nog aan mijn eigen veiligheid denken. Daarom ben ik de laatste maanden meerdere keren naar de GGD en het LUMC gegaan om vaccinaties te halen. Ten eerste had ik de vervolgprik van hepatitus A nodig, waarvan ik de eerste vorig jaar voor Egypte al had gehaald. Daarnaast nog een prik voor buiktyfus, twee prikken voor hepatitus B (de derde gaat wegens tijdgebrek niet meer lukken, wat overigens niet heel erg is) en drie prikken voor rabiës (hondsdolheid). Met deze laatste serie heb ik twee dagen (in plaats van één dag) de tijd om een arts te vinden als ik gebeten word door een geïnfecteerd beest, voordat ik het loodje leg. Een prik voor tuberculose werd me ook aangeraden en zelfs nu nog (na drie maanden) zit er een wondje op m'n linkerschouder. Zoals je wel kunt lezen ben ik dus aardig lek geprikt met vaccinaties. En over prikken gesproken: ook neem ik een aardig voorraadje malariapillen mee, voor het geval ik ter plekke geprikt word door een malariamug. Door elke week een pil te slikken, zou dit geen nare gevolgen met zich mee mogen brengen.

En tot zover m'n belangrijkste voorbereidingen. Uiteraard zijn er wel meer kleine dingen, maar echt noemenswaardig zijn ze niet. Ik denk dat ik het hiermee in ieder geval wel een tijdje kan uitzingen!

0 reacties | Reageer

« Vorige pagina | Volgende pagina »